Położna Doradca Laktacyjny Tel. 502 655 442

Pielęgnacja noworodka

maluszekA
Noworodek

Pielęgnacja noworodka w pierwszych dniach życia

Noworodek jest całkowicie bezbronny i zależny od swoich rodziców i opiekunów. Dzięki nim zdobywa pierwsze doświadczenia ruchowe, które mogą zaważyć na dalszym jego rozwoju. Dlatego tak ważne jest, aby czynności pielęgnacyjne, które tak często wykonujemy, nie tylko sprawiały dziecku przyjemność i dawały poczucie bezpieczeństwa, lecz także były poprawnie wykonywane i wzmacniały wzajemne relacje.

Przed wykonaniem zabiegu pielęgnacyjnego informuj swojego maluszka co będziesz z nim robić, nie spiesz się i nie rozpraszaj swojej uwagi na inne rzeczy. Staraj się utrzymać zainteresowanie dziecka swoją mimiką twarzy, głosem oraz otoczeniem, które powinno być odpowiednio dopasowane do jego potrzeb. Każdą czynność wykonywaną przy dziecku potraktuj jako dobrą okazję do wspólnej zabawy. Twoje dłonie muszą być delikatne, a zarazem zdecydowane, aby zapewnić dziecku poczucie komfortu i bezpieczeństwa. Staraj się chwytać ciało malca jak największą powierzchnią dłoni, unikaj ściskania palcami. Poniżej prezentuję kilka sposobów opieki nad dzieckiem, które powinny dodać ci pewności, a dziecku zapewnić maksimum bezpieczeństwa oraz przyjemność. Możliwe, że z początku będzie ci trudno powtórzyć niektóre czynności, jednak wkrótce z pewnością okażą się bardzo proste i instynktowne. Zmiana pieluchy – dziecko leży na plecach, chwyć dłonią udo dziecka, a przedramieniem tej samej ręki podtrzymuj drugą nogę w okolicy dołu podkolanowego. Ta pozycja zabezpiecza przed chwytaniem razem obu stóp dziecka, daje dużą swobodę naszych działań jak np. podczas mycia i smarowania kremem. Pielucha powinna być tak założona żeby nie krępowała ruchów w stawach biodrowych, a także nie uciskała w żadnym miejscu. Rozbieranie i ubieranie niemowlęcia na podłożu np.: stole, przewijaku, łóżku – staramy się wykonywać te czynności raz na jednym, następnie na drugim boku, aby dać dziecku jak najwięcej doświadczeń ruchowych. Dziecko leży na plecach, nóżki są zgięte w stawach biodrowych i kolanowych, jeśli jest aktywne utrzymuj z nim kontakt wzrokowy i zachęcaj swoją mimiką twarzy i głosem do ruchu. Przetaczaj dziecko na bok, zaczynając od miednicy i bioder. Twoja jedna ręka zabezpiecza bark przed cofaniem, a druga jest pomiędzy nogami dziecka, co pozwala na prawidłowe ich ustawienie w linii stawów biodrowych. Unikaj dotykania i chwytania okolicy karku, co prowokuje do odchylania głowy ku tyłowi. Podnoszenie z podłoża – dziecko leży na plecach, układamy swoją jedną rękę wzdłuż dziecka, tak aby nasza dłoń była na wysokości twarzy dziecka. Drugą ręką przetaczamy dziecko na bok żeby ułożyć je na swojej ręce. Unosimy dziecko do góry ręką, na której maluszek leży, druga ręka służy w tym momencie do asekuracji. Układamy sobie dziecko na ręce „asekuracyjnej” powyżej zgięcia łokcia, obie ręce dziecka muszą być ułożone symetrycznie z przodu, nóżki zgięte w stawach biodrowych i kolanowych. Pamiętajmy, że podnosimy obracając dziecko raz na jeden, raz na drugi bok, a nie z jednej pozycji. Pozycja do noszenia – dziecko jest w pozycji ,,zgięciowej”, bokiem przylega do naszego brzucha. Jedną rękę utrzymujemy pod nóżkami dziecka, chwytając za udo nogi zewnętrznej dziecka (tej która nie przylega do naszego brzucha), na drugiej ręce leży maluszek, chwyt tej ręki również prowadzimy za udo nogi zewnętrznej. Głowa dziecka znajduje się w zgięciu naszego łokcia i jest ustawiona w przedłużeniu linii kręgosłupa, unikamy dotykania okolicy karku. Dziecko powinno prezentować jak najbardziej symetryczną pozycję, ręce muszą być wyprowadzone do przodu. Pozycja do zabawy – dziecko układamy na plecach, na naszych udach, tak aby pupa maluszka dotykała do naszego brzucha. Nóżki dziecka są zgięte w stawach biodrowych i kolanowych i oparte na brzuchu rodzica. Dziecko powinno być ułożone tak, aby jego głowa była wyżej niż biodra. W tej pozycji dziecko może obserwować swoje rączki i nóżki, może naśladować dźwięki, z naszą pomocą może dotykać swoich kolan, a także piłki, jeśli położymy ją na brzuszku dziecka. Możemy również przechylać się na boki, przyzwyczajając je w ten sposób do zmiany położenia ciała w przestrzeni. Ważne jest by utrzymywać stały kontakt wzrokowy z dzieckiem oraz aby dać dziecku czas na reakcję.

Kąpiel

Woda jest naturalnym środowiskiem, w którym dziecko żyło i rozwijało się przez dziewięć miesięcy. W tym okresie bardzo dobrze wykształciły się jego zmysły i reakcje na różne bodźce. Ze względu na dużą ilość receptorów na skórze, noworodek intensywnie odczuwa zmianę środowiska. Zamoczenie skóry czy zmiana temperatury otoczenia mogą sprawić, że noworodek poczuje się zagrożony. Kąpiel noworodka jest jedną z czynności, która może też być bardzo przyjemnym doświadczeniem, zarówno dla rodziców, jak i dziecka. Zanim jednak to nastąpi, obie strony będą się wzajemnie poznawać i uczyć swoich reakcji. Pierwsze kąpiele nie muszą odbywać się codziennie, liczmy się z tym, że mogą przebiegać bardzo nieporadnie. Wystarczy jeśli umyjesz dziecku twarz ciepłą wodą przy użyciu delikatnych wacików, następnie dłonie, stopy, pośladki i okolicę krocza, pamiętajmy także o prawidłowej pielęgnacji oczu. Po zakończeniu toalety malca nie zapominamy o posmarowaniu pośladków maścią lub kremem ochronnym. Aby kąpiel była miłym doznaniem, dobrze jest wybrać dla niej stałą porę dnia, tak aby malec się przyzwyczaił. Najlepiej, kiedy odbywa się ona między karmieniami, a dziecko jest wyspane i spokojne. Przygotowania do kąpieli zaczynamy od nagrzania pomieszczenia oraz zgromadzenia w zasięgu ręki potrzebnych przedmiotów, które będą używane podczas kąpieli. Temperatura otoczenia powinna wynosić ok. 24°C. Temperatura wody powinna zaś być dostosowana do indywidualnych preferencji dziecka. Zazwyczaj jest to 37°C, jednak jeśli zauważysz podczas kąpieli, że dziecko jest niespokojne, boi się lub zaczyna płakać, sprawdź w pierwszej kolejności temperaturę wody. Może trzeba dolać cieplejszej lub ją nieco schłodzić. Dzieci lubią być, całe niemalże, zanurzone podczas kąpieli, bo dzięki temu tracą znacznie mniej ciepła. Nie bój się zamoczyć głowy, uszu i szyi malca. Przed włożeniem do wanienki możesz otulić noworodka pieluszką, poczuje się wtedy znacznie bezpieczniej. Do mycia używamy preparatów, zawierających emolienty (np. olej mineralny lub roślinny), które zwiększają ochronne działanie dla bariery skórnej. Nie należy przesadzać z ilością kosmetyków do pielęgnacji, ponieważ może to prowadzić do alergii. Podczas mycia podtrzymuj dziecko tak, aby jego głowa spoczywała na Twoim nadgarstku, a dłonią podtrzymuj jego bark i paszki. Dokładnie umyj ciało dziecka rozpoczynając od głowy. Następnie umyj szyję, dłonie, pachy, brzuch, okolice pępka, plecy, stopy, nogi, pachwiny oraz pośladki. Następnie po wyjęciu z wody ciepłym ręcznikiem otul bobasa i delikatnie osusz jego ciało, pamiętaj o dokładnym osuszeniu kikuta pępowiny. Obecność zmian skórnych t.j. łuszczenie się naskórka, suchość, a nawet pęknięcia skóry są wskazaniem do zastosowania emolientów. Są to środki natłuszczająco-nawilżające powszechnie dostępne w aptekach. Korzyści psychologiczne wynikające z kąpieli dziecka są dodatkowym walorem. Kąpiel wiąże się z dobrą stymulacją dotykową. Często obserwuje się jak dzieci, podczas tej czynności uspokajają się, rozluźniają i wyciszają. Jest to również jedna z form łagodzenia dolegliwości brzusznych malca.

Pielęgnacja pępka noworodka

Wielu rodzicom pielęgnacja pępka dostarcza nie lada emocji. Często w zetknięciu się z delikatną materią, jaką jest kikut pępowinowy, mama lub tata mają wrażenie, że mogą go uszkodzić. Ale tak nie jest. Kikut jest dobrze osadzony i stabilny. Czynności, które należy wykonywać podczas toalety pępka powinny być delikatne, ale jednocześnie zdecydowane i dokładnie przeprowadzone. Sucha pielęgnacja kikuta pępowiny jest w zupełności wystarczająca by jego wysychanie i, w konsekwencji, opadnięcie przebiegało prawidłowo. Po urodzeniu dziecka przecina się pępowinę w warunkach jałowych, wcześniej zaciskając klamrę na pępowinie ok. 2 cm. od powłok brzusznych. Po około dwóch dniach, kiedy kikut pępowiny zaczyna dobrze wysychać, ściągana jest klamra. Czas jego odpadnięcia wynosi średnio 8 dni. Zazwyczaj przypada między pierwszym a trzecim tygodniem życia.

Kluczem do dobrej pielęgnacji jest przestrzeganie higieny. Przed przystąpieniem do czynności należy w pierwszej kolejności dobrze umyć ręce, a następnie umyć kikut wodą ze środkiem myjącym, z uwzględnieniem okolic nasady. Odsłaniając fałd skóry, należy dotrzeć do miejsca, gdzie widać jeszcze wilgotną część pępowiny. Nie należy bać się głębokiego oczyszczania. Na koniec należy skórę dokładnie osuszyć ręcznikiem lub gazikiem. Delikatne krwawienie czy niezbyt przyjemny zapach, jak również obecność śluzowej wydzieliny nie jest niczym niebezpiecznym. Należy wówczas częściej w ciągu dnia oczyszczać okolicę pępka. W takim przypadku można również zastosować preparat octenidyny, który ma działanie antyseptyczne, dostępny jest w każdej aptece. Co powinno Cię zaniepokoić? Jeśli zaobserwujesz u swego maleństwa obrzęk, zaczerwienienie pierścienia pępka powyżej 5 mm. lub inne niepokojące objawy, niezwłocznie udaj się do lekarza.

Artykuł jest fragmentem Poradnika dla rodziców Szpitala Specjalistycznego im. Świętej Rodziny przygotowanego przy współudziale p. Sylwii Bieńkowskiej.

http://www.gdzierodzic.info/artykul/86?gclid=CjwKEAjw7O6vBRDpi7O-8OWSkwESJACNFsgx1LFjVckpT9F9hku1HGZVmHy56h3R-1oN4nPhY__K5hoCXs_w_wcB

Posted by Macierzyństwo w praktyce on 18 września 2015

Baner